sokağa çıkma! yasağı var

cezası ağır, cezası ölüm;

vururlar...

olası kahırlarıma içiyorum bu akşam
henüz olmadı biliyorum
ama eli kulağında
kayış ha koptu ha kopacak
ve kopunca yüzüme vurulacak
kayışı acısından biliyorum
ilk değil bu
son olması beklenmeyecek
kahır bu çekilecek
ha önce ha sonra
bu zıkkım içilecek

siyaha boya her şeyi
onu seni beni
kimimi kimsemi
diz hepsini sıraya
sağ baştan say ve boya

hem belki güneş de kımıldar
milyon yıllık ininden dışarı çıkar
olmaz a! özgürlüğe gider bu yol
siyaha basa basa
aydınlığa meydan okurcasına
siyahtan başka renk(!) yokmuşçasına
geceyi gündüz yapar
ve verir gündüzleri ateşe

siyaha boya her şeyi
ve gökyüzünde bir tane sarı nokta kalmasın -ay hariç-
ay ışığında görmek istiyorum insanların yüzlerini
beni ve seni seyredişlerini de görmek istiyorum
sevişirken ay ışığında

bir kutu boya ve bir fırça
inecek sürtünme katsayısı en aza
eskimeycek bu fırça
ve yerçekimi yerin dibine girecek utancından
dökülse de boyalar yere değmeyecek.

güneşin çığlıkları duyulmayacak
perdeler hiiç çekilmeycek
yerküre ısnımayacak
küresel ısınma lügatten silinecek
yeni doğal afetler girecek
afet yönetmeliğine

sen sadece sihaya boya
gerisine karışma

kafam karmakarışık

hükmedemiyorum kendi kendime

cümleler kurup/şiir düşlüyorum sadece

sebep aramıyorum,

bizzat gözümün önünde...

bir duvar örülüyor

hayali ustalar tutmuş,

hayli zengin birisi;

duvarı aşarsam diyorum:

karşıma çıkar yine.

aşıyorum duvarı/ızdıraplara inat

hayali bir pencere açılıyor

yahut ben uy-duru-yorum

ceryan yapıyor namıssız

üşütüyorum.