5/9/2006 ·
rica minnet yazıyorum sanki şiirlerimi
kalem tutmuyor sanki, ellerim
kağıt durmuyor olduğu yerde
ne oldu?
yalnızlık mı çarptı yoksa beni?
bir eziyet sanki yazı yazmak
göz hapsinde gibi hissediyorum kendimi
sıkışıyor kelimeler, gelmiyorlar yanyana
parmaklarım yitirmiş hünerini
ne oldu?
yalnızlık mı çarptı yoksa beni?
en büyük tutkum oysa ki yazmak
birileri muska yapmış olsa gerek(!)
bir an önce yazmalıyım
yoksa kelimeler beynimi kemirecek
ne oldu?
yalnızlık mı çarptı yoksa beni?
24/8/2006 ·
yine yüzüme gözüme bulaştırdım yalnızlığımı
pantalonuma dökülmüş
kocaman bir leke
giymeye utanır insan
sinmiş kokusu bütün hücrelerime
yalnızlık kokuyorum
koltuk altlarım öncü
sokağa çıkmaya utanır insan
ve akşam gibi ıslak sokak da..
köşedeki deli yalnızlığımı mı söylüyor ne?
gözlerim bir başka çapaklı bu akşam
kaldırıp gökyüzüne bakmaya utanır insan..
tanımadığım insanlar gibiyim bu sabah aynada
saadet bile sıkıldı yalnızlığımdan
işte orda; bütün sevdiklerim gidiyor
dostlarını aramaya utanır insan
gidenin ardından uzanan ellerim nasır tutmuş
bir kaç buruk sevinç var içimde
bir kaç gözyaşı belki unutulmuş..
dön demeye de utanır insan..
olmadı işte yazamadım
hiçbir şeye benzetemedim
kelimeler sıralı ama anlamsız
kalemden kağıttan utanır insan
yine yüzüme gözüme bulaştırdım yalnızlığımı
Yakup-Serkan
