Yine Yüzüme Gözüme Bulaştırdım Yalnızlığımı
24/8/2006 ·
yine yüzüme gözüme bulaştırdım yalnızlığımı
pantalonuma dökülmüş
kocaman bir leke
giymeye utanır insan
sinmiş kokusu bütün hücrelerime
yalnızlık kokuyorum
koltuk altlarım öncü
sokağa çıkmaya utanır insan
ve akşam gibi ıslak sokak da..
köşedeki deli yalnızlığımı mı söylüyor ne?
gözlerim bir başka çapaklı bu akşam
kaldırıp gökyüzüne bakmaya utanır insan..
tanımadığım insanlar gibiyim bu sabah aynada
saadet bile sıkıldı yalnızlığımdan
işte orda; bütün sevdiklerim gidiyor
dostlarını aramaya utanır insan
gidenin ardından uzanan ellerim nasır tutmuş
bir kaç buruk sevinç var içimde
bir kaç gözyaşı belki unutulmuş..
dön demeye de utanır insan..
olmadı işte yazamadım
hiçbir şeye benzetemedim
kelimeler sıralı ama anlamsız
kalemden kağıttan utanır insan
yine yüzüme gözüme bulaştırdım yalnızlığımı
Yakup-Serkan
